Odpoczynek dzienny kierowcy, który jeździ i sam, i w załodze

Czy kierowca, który raz prowadzi samodzielnie, to znów w załodze, może mieć stale 9-godzinne odpoczynki?

Nie ma przeszkód, aby kierowca, który w danym tygodniu należał do załogi i odbierał odpoczynki trwające 9 godzin w 30-godzinnym okresie rozliczeniowym, w tym samym tygodniu, już nie w załodze, skorzystał z możliwości trzykrotnego skrócenia odpoczynku dziennego do 9 godzin w 24-godzinnych okresach rozliczeniowych.

Dzienny okres odpoczynku to okres, w którym kierowca ma prawo swobodnie dysponować swoim czasem. Może być odpoczynkiem regularnym, trwającym co najmniej 11 godzin, albo odpoczynkiem skróconym, trwającym minimum 9 godzin. Wolno wykorzystać najwyżej trzy skrócone dzienne odpoczynki pomiędzy dwoma tygodniowymi odpoczynkami. W każdym 24-godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego lub tygodniowego odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny odpoczynek.

Jest jednak jeden wyjątek od tej zasady. Kierowca, który jeździ w załodze, na zmianę z drugim kierowcą, musi skorzystać z odpoczynku dziennego w ciągu 30 godzin od zakończenia poprzedniego dziennego lub tygodniowego odpoczynku. Odpoczynek ten powinien trwać co najmniej 9 godzin.

9-godzinny odpoczynek odbierany przez kierowcę należącego do załogi nie jest traktowany jako odpoczynek skrócony . Tym samym kierowca, który z niego korzystał, ma w tym samym tygodniu możliwość odebrania trzech odpoczynków 9-godzinnych w 24-godzinnych okresach rozliczeniowych.

Podstawa prawna:

Artykuł 8 ust. 1-5 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) 3820/85.

Piotr Kowalski
specjalista z zakresu
transportu drogowego